محمدرضا لطفي و گروه بزرگ همنوازان «شيدا» شامگاه 25 آبان ماه ، در سالن ميلاد نمايشگاه بينالمللي تهران به صحنه رفتند.
به گزارش ايسنا، شب اجراي لطفي در حالي برگزار شد كه سالن ميلاد، مملو از جمعيتي بود كه با تشويقهاي بيوقفهشان لطفي را به صحنه فراخواندند.لطفي مانند هميشه سفيدپوش، بر صحنهاي سياه رنگ، مزين شده به دو گل سرخ پا گذاشت و تارش را به دست گرفت و كوك كرد. سپس با زخمه بر تارش دمي با زمزمه و لمحه بعد رسا نام «خداوند» را ذكر كرد. آنگاه نرم نرمك تنبك احمد مستنبط و دف مهرزاد هويدا او را همراهي و تا اوج ياري كردند.
بداهه نوازي 20 دقيقهاي لطفي و فراز و فرودهايش بسياري از حاضران را به تحسين واداشته بود، به ويژه زماني كه لطفي شروع به خواندن اشعاري در وصف پروردگار كرد، سالن حال و هواي متفاوتي به خود گرفت.پس از تنفسي كوتاه گروه بزرگ همنوازان «شيدا» بر صحنه حاضر شدند. لطفي پيش از اين گفته بود، براي اجراي كنسرت گروه 8 ماه تمرين مداوم را پشت سرگذاشتهاند و بنا به ضرورتهاي هنري گروه بانوان و «همنوازان شيدا» با هم ادغام شدند.
بخش دوم با اجراي تصنيفهايي در دستگاه همايون با زخمه تار لطفي آغاز شد و بعد از دقايقي زخمه از تار بركشيد و خود گوش جان به همنوازي دف، تنبك، كمانچه، عود، سنتور، ني، سهتار، تار ابريشم، قيچك آلتو و رباب سپرد.با به اوج رسيدن نواي سازها عليرضا فريدونپور اين گونه خواند:
«نه من تنها گرفتارم به دام زلف زيبايي
كه هركس با دلآرامي سري دارد و سودايي...»
تكنوازي سه تار و چهار مضراب نيز بخشي ديگري از اين اجرا بود. تصنيفها دوباره تكرار ميشوند و گروه 27 نفري همنوازان «شيدا» پس از اجرايي 60 دقيقهاي در حالي كه با سيل تشويقهاي تماشاگران مواجه بودند صحنه را ترك كردند.
