به عنوان یک آذربایجانی و نوازنده ی دایره آذری و به عنوان فرزند استادی که از شهر اردبیل است نامه ی زیر را خطاب به همه موسیقیدانان ایران ارسال می دارم.
با تقدیم احترام به همگی اساتید عزیز موسیقی ایران، به ویژه استاد محمد رضا شجریان و دوست، همکار و همکلاسی قدیمی خود، یعنی همایون شجریان باید بگویم که از لغو برنامه ی ایشان در تبریز بسیار ناراحت شدم.
جناب آقای احمدی، مدیر کل محترم فرهنگ و ارشاد اسلامی استان آذربایجان شرقی فرموده اند: حضور نوازندگان زن در گروه موسيقي و ظرفيت بالاي سالن كه بيش از 2 هزار نفر بود و ضريب امنيت و مديريت سالن را پايين ميآورد از جمله دو عاملي بود كه موجب لغو اين كنسرت شد.
ایشان همچنین فرموده اند: در استان آذربايجان شرقي هم خانه موسيقي وجود دارد و هم هنرستان موسيقي و جشنوارههاي موسيقي متعددي نيز برگزار شده و همه اينها به شرط و شروطي انجام شدهاند. ما از آن موسيقي حمايت ميكنيم كه فاخر باشد و شان شئون در آن حفظ شده باشد. اين استان از ويژگي خاصي برخوردار است و چون اينجا دارالمومنين است ما نميتوانيم مثل بعضي از استانهاي ديگر عمل كنيم. طرف ميآيد پولش را ميگيرد ميرود بعدا كلي گلايه از مخاطبين و از افراد ميشنويم.
اگر موسیقی اصیل ایرانی که توسط خاندان شجریان اجرا می شود فاخر نیست، پس در نزد مدیر کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان آذربایجان شرقی، کدام موسیقی فاخر است؟
به راستی اگر حضور زنان موسیقیدان در یک گروه موجب فاخر نشدن یک موسیقی می شود، پس چرا در دانشگاه های کشور، خواهران ما مشغول تحصیل هنر موسیقی هستند؟
البته در مورد مدیریت امنیت یک سالن با ظرفیت بیش از ۲۰۰۰ نفر، خودتان قضاوت کنید!
تاریخ درج خبر:7 اسفند 1388
منبع: وبلاگ اختصاصی پیمان ناصح پور
